آنتونيو گرامشي (1891-1937) ، فیلسوف سالهای زندان،نظريه پرداز ماركسيست ايتاليايي ست كه بيش از هر چيز به خاطر تبيين مفهوم "هژموني " شهرت يافته است.
او كه يكي از بنيانگذاران حزب كمونيست ايتاليا بود(1921) در سال 1926 به دست فاشيست ها زنداني شد و باقي عمرش را در زندان گذراند. دادستان دادگاه گرامشی اعلام کرده بود که مغز او را برای 20 سال باید از کار انداخت اما تقدیر بر آن بود که اصلی ترین میراث گرامشی محصول همین دوران حبس باشد. چه آنکه در سال 1929 بالاخره به گرامشی اجازه نوشتن در زندان را دادند و هشتم فوریه این سال نخستین تاریخ در دفترچه یادداشت‌های زندان اوست. در خلال این سال‌ها او وقت خود را به مطالعه تاریخ ایتالیا و اروپا، زبان‌شناسی و تاریخ‌نگاری گذرانده بود. گرامشی حافظه حیرت‌آوری داشت. در طول سال‌های زندان به او اجازه نمی‌دادند کتاب‌های کمونیستی بخواند و به این ترتیب هر نقل قولی که در نوشته‌هایش آورده، خصوصا نقل قول‌های مربوط به آثار مارکس، عبارت است از تعبیراتی که (تقریبا به طور دقیق) به خاطر می‌آورده است.