آنتونيو گرامشى ۲۲ ژانويه ۱۸۹۱ در استان كاليارى در جزيره ساردنى ایتالیا متولد شد.سال ۱۹۱۱ سال بسيار مهمى در زندگى گرامشى جوان بود. وى بعد از فارغ التحصيل شدن از مدرسه كاليارى، به دانشگاه راه یافت.در بهار ۱۹۱۹ گرامشى به همراه آنجلو تاسكا، آمبرتو تراچنى و تاليانى مجله نظم نوين (مجله هفتگى فرهنگ سوسياليست) را پايه گذارى كرد. سال هاى ۱۹۲۶ - ۱۹۲۱ كه گرامشى از اين سال ها تحت عنوان سال هاى آهن و آتش ياد مى كند، سال هاى پرحادثه مهمى بودند. گرامشى از مه ۱۹۲۲ تا نوامبر ۱۹۲۳ به عنوان نماينده ايتاليا به كمونيست بين الملل اعزام شده بود. وى در آوريل ۱۹۲۴ به نمايندگى مجلس انتخاب و مقام دبيركلى حزب كمونيست ايتاليا را بر عهده گرفت. سرانجام گرامشى در صبح نوامبر ۱۹۲۶ در رم دستگير شد و مطابق با «قوانين استثنايى» مجلس فاشيست ايتاليا به ۲۰سال زندان محکوم گردید.

گرامشی خود هرگز کتابی منتشرنکرد،نوشته های او به جز دفترهای زندان همگی به صورت مقاله اند.آثار گرامشی را می توان به صورت زیر خلاصه کرد:

1- نوشته هاي دوره 1914 تا 1916
مجموعه مقالات او در اين زمان در روزنامه هاي «فرياد مردم»، «به پيش»، «شهر آينده» با عنوان «نخستين نوشته ها» در ايتاليا چاپ شده است.
البته مقالاتش در روزنامه «به پيش» جداگانه با عنوان «زير گنبد» در 1960 انتشار يافته است. همچنين مقالات او در نظم جديد در کتابي با همين عنوان در 1954 چاپ شده است، و رساله ناتمام «چهره هايي از مساله جنوب» که اولين بار در 1930 در پاريس انتشار يافته بود.

2- دفترهاي زندان
- تاريخ ماترياليسم و فلسفه بندتو کروچه 1948
- روشنفکران و سازمان فرهنگ 1949
- بيداري ملت ايتاليا 1949
- يادداشت هايي درباره ماکياولي «درباره سياست» و «درباره حکومت نوين» 1949
- ادبيات و حيات ملي 1950
- گذشته و حال 1951

3- نامه ها
- مجموعه يي است بالغ بر 218 نامه که در دوره زندان نگاشته است.
- مجموعه نامه هايي نيز بين گرامشي و رهبران آينده حزب کمونيست ايتاليا زير عنوان «تشکيل گروه رهبري حزب کمونيست ايتاليا» نيز وجود دارد.

اندیشه
گرامشي از متفکراني چون هگل، مارکس و انگلس، لنين، لوکزامبورگ و تروتسکي متاثر است. البته آثار دايره المعارفي مارکس که فراتر از حوزه صرف جامعه شناختي هستند، بيشترين تاثير را بر او داشته اند؛ از سويي ديگر آثار «بندتو کروچه» متفکر ايتاليايي مورد مطالعه دقيق او بوده است. گرامشي از لحاظ بينش به ديدگاه تضاد نزديک تر است «تصويري که از جامعه ارائه مي دهد به صورت يک کل داراي زيربنا و روبناست، به روبنا اصالت و اهميت بسياري داده شده است و قوانين عيني تاريخي به درجه دوم اهميت تنزل یافته است.»